A segunda das historias de Nova Iorque das que
falei nunha ocasión é unha estomagante, cursi, e fantasiosa recreación da vida dunha nena rica. O peor da película colectiva, e o peor de todo canto teño visto de Coppola. Vale, iso sí, como documental da vida da clase alta (altísima!) neoiorquina. Unha
fábula capitalista.
Nenhum comentário:
Postar um comentário
Observação: somente um membro deste blog pode postar um comentário.