Mostrando postagens com marcador Terrorismo. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Terrorismo. Mostrar todas as postagens

2 de abr. de 2009

Palestino mata a machetazos a un adolescente xudeu

Shlomo Nativ


Este é o día a día que non che contará Miguel Anxo Murado. 

Esta tarde, un árabe que estaba traballando en Bat Ayim, ó sur de Israel, aprobeitou que se atopaba preto duns rapaces que non foran á escola (por estar en Purim) para emprendela a machetazos cos nenos. Ó descubrilo, intentaron abatilo, pero escapou.

Estas cousas pasan a miúdo, só que aquí non saen na prensa. O único medio que informou (son agora as 22:57 do xoves) foi Libertad Digital. A prensa progre, obviamente, non considera que os españois deban estar ó tanto destas cousas; isto racha os estereotipos que se queren presentar.

O neno israelí que morreu chamabase Shlomo Nativ, e tiña trece anos. Yair Gamliel, de sete anos, ficou malferido.

Cita oportunísimamente Simon a Gustavo Perednik:
Um milheiro de israelis têm sido assassinados desde setembro de 2.000, em restaurantes, em discotecas, em autobuses, disparados pela rua, acoitelados. O 90 % de eles eram civis, na sua maioria mulheres e crianças. Temos visto todos e cada um dos sepélios. Um por um. Acompanhamos perto de mil funerais, com os discursos, com mães que querem arrojar-se nas tumbas dos seus filhos, com as fotos de rapazes cujas vidas se viram truncadas pelo facto de serem israelis.

À minha esposa Rut, um dos centos de atentados sacudiu-na especialmente. Foi o 9 de Agosto de 2001 numa pizzeria do centro da nossa cidade, Jerusalém. Um terrorista entrou ao local com 10 kgs. De explossivos mesclados com cravos, parafusos e pernos, que fez detonar entre a gente, assassinando a umas vinte pessoas e ferindo a mais de cem. Entre os mortos achava-se a família Schijveschuurder, parentes de Rut. Os pais Zira e Mardoqueu morreram com três dos seus filhos, Raia de 14 anos, Abraham de 4 e Hemda de 2. Haia, a de 8 anos, sobreviveu ao ataque.

Menciono os nomes porque os meios espanhois nunca os mencionam. Na sua televisão amosam as imagens dum autobus feito pedaços e dos padioleiros, e a continuação o vídeo sobre o assassino. De ele sim transmitem o seu nome e dados. As vítimas não têm nome. A televisão espanhola relata a vida do terrorista, a causalidade da sua acção, e a continuação, as câmaras trasladam-se ao seu fogar, onde vemos como os familiares sacam os enseres antes de que a sua casa seja eventualmente derrubada. De eles compadecem-se.

24 de nov. de 2008

Rearme

O Ministro de Defensa, Ehud Barack, ven de comunicar que dende a Segunda Guerra do Líbano, Hesbulá triplicou o seu arsenal no sur do país do cedro. Segundo a información da que dispoñen, na actualidade conta con 42.000 misís cun alcance que chegaría a Ascalón, Beer Shiva ou Dimona, onde se atopan as instalacións nucleares israelíes. (Vídeo, 1:14)


Non é a miña intención criticar aos soldados que participaron nunha misión tan perigosa coma a pacificiación da fronteira entre o Líbano e Israel, onde houbo mesmo quenes o pagaron coas súas vidas. Eles só cumpren órdes. Pero se os Gobernos que aportaron militares á FINUL prefiríron mantelos a salvo para acalar á opinión pública dos seu países, a costa de tolerar o rearme da organización chií, suxiro que a próxima vez se sustitúan ás tropas destinadas ata o dagora por outras igual de eficaces e moito máis baratas:



E que quede ben claro que os responsables non son os soldados despregados, senón os Gobernos que os mandan estar sen asumir o prezo que iso implica.

23 de set. de 2008

As autoridades califican

Un palestino ha sido abatido a tiros tras herir al menos a 19 personas con un coche en el centro de Jerusalén la tarde de este lunes, en lo que las autoridades califican de "ataque terrorista".
El País, na súa liña.

[Máis: segundo informa a axencia de noticias palestina Ma´an (vía Jerusalem Post), a acción non foi tan espontánea coma recolle a prensa daquí: "Nunha chamada telefónica a Ma´an, un grupo chamado Nisour Al-Jalil responsabilizouse do ataque"; Vídeo en Infolive.tv]

18 de jul. de 2008

O heroi

Hizbolá e a súa base social reciben coma un heroi ao home que lle rebentou a cabeza a unha nena de catro anos:

Samir Kuntar, one of five Lebanese prisoners released by Israel as part of an exchange deal with Hezbollah, has said he had no regrets over his imprisonment in 1979 for the murder of three Israelis. (...)

Kuntar was convicted and sentenced to five life terms for killing a police officer, a civilian and a four-year-old child in a raid in the northern Israeli town of Nahariya.

But on Thursday he told the crowds that came out to welcome to his home town: "I haven't for even one day regretted what I did.

"On the contrary I remain committed to my political convictions," Kuntar said.

"I feel enormous joy because I have returned to the ranks of the resistance and to my family."

Kuntar's family says that he did not commit any of the murders and that the victims were killed in crossfire during a shootout with Israeli security forces trying to apprehend Kuntar and other members of his group. (Al Jazeera)

17 de jul. de 2008

A besta sae libre

Agora que os corpos de Eldad Reguev e Ehud Goldwasser están xa en mans das súas familias, paga a pena ver o video que a Oficina do Primeiro Ministro fixo sobre o terrorista Samir Kuntar (aquí, subtitulado en castelán) para facerse unha idea da calaña coa que ten que lidiar Israel para garantir a supervivencia.

Onte tiven un duro debate sobre a oportunidade de liberar a bestas coma Samir, pero a obriga moral de devolverlles os corpos as familias fai que haxa que adoptar escollas coma esta. Malas, ao meu ver.



[Máis: reportaxe de Yedioth Ahronot sobre o intercambio de prisioneiros; No tengo palabras, pero tampoco tengo dudas, no blogue Desnuda ante un espejo; Sobre el intercambio, en Oriente Miedo, cunha atinada reflexión sobre a lexitimización que esta práctica reporta aos grupos terroristas]